آرتریت بیماری اختلال در مفاصل آرتریت

آرتریت,ورم مفاصل,درمان آرتریت,رژیم غذایی برای آرتریت,آرتریت چیست؟,آرتریت یا آرتروز

آرتریت بیماری اختلال در مفاصل آرتریت

شاید برای اولین بار است این اسم شنیده باشید یا شاید درمورد این بیماری که مفاصل را درگیر میکند اطلاعاتی داشته باشد. توصیه میکنیم جهت آگاهی بیشتر این بخش بخوانید.

آرتریت بیماری اختلال در مفاصل که باعث التهاب در یک یا چند مفصل میشود.
از جمله عوارض عمده ی این بیماری درد در مفاصل؛ درد نتیجه التهاب در مفصل است. امروزه ما به دنبال روشی هستیم که با رژیم غذایی، التهاب رو کاهش بدیم. اما قبل از اون اول باید جزئیات بیشتری راجع به آرتریت بدونیم.

نزدیک به ۱۰۰ نوع آرتریت وجود داره اما از انواع اصلی این بیماری میشه این موارد رو نام برد:
• آرتروز
• آرتریت روماتوئید
• نقرس
• آرتریت پسوریاتیک
• لوپوس
• آرتریت عفونی

آرتریت التهابی در بدن ، پس باید مواد غذایی که خواص ضدالتهابی دارند مصرف کرد. این مواد غذایی به کاهش التهاب در بدن کمک میکنند. این مواد باید سرشار از اسیدهای چرب امگا ۳ باشن که این ماده در خیلی از دانه ها مثل دانه کتان، تخم هندوانه و حتی روغن ماهی وجود دارد. این مواد غذایی بسیار مفیدند و به عنوان کاهش دهنده التهاب شناخته میشوند.

درد و کاهش عملکرد مفاصل جزو نشانه‌های آرتریت می‌باشند. ورم مفاصل به وسیله سفتی، قرمزی و گرمی مفاصل مشخص می‌گردد.

نشانه‌ها می‌تواند شامل تب، ورم غده‌ای (ورم گره‌های لنفاوی)، کاهش وزن، خستگی، احساس کسالت و گاهی هم نشانه‌هایی از خوب کار نکردن یک عضو (مثل ریه، قلب و یا کلیه‌ها) باشد.

آزمایش خون، ادرار، مایع مفصلی و یا x-ray (اشعه ایکس) در تشخیص بیماری کمک می‌کنند.

آرتریت روماتوئید اغلب مفاصل کوچک بدن مثل مچ دست و پا را مبتلا می‌کند، ولی استئوآرتریت، مفصل زانو، ران و کمر را درگیر می‌کند.

آرتریت روماتوئید، یک بیماری خود ایمنی می‌باشد که بدن با بافت‌های موجود در مفاصل می‌جنگد و باعث آسیب به غضروف و استخوان می‌گردد. آرتریت روماتوئید در میان زنان شایع‌تر است.
علت این بیماری مشخص نیست، ولی داشتن سابقه فامیلی و سیگار کشیدن در ایجاد آن موثرند.

درد مفصل دوم یا سوم انگشتان، درد مچ دست، عدم توانایی حرکت انگشتان دست بعد از بیدار شدن از خواب، کاهش وزن، احساس خستگی فوری، احساس خواب آلودگی بعد از غذا خوردن، درد مفصل زانو.

۱- کاهش وزن: هر ۳۵۰ گرم افزایش وزن، باعث افزایش فشار در زانو می‌گردد. اگر شما ۳ تا ۴ کیلو وزن کم کنید، درد شما نصف می‌گردد و مدت بیماری کوتاه می‌شود.

۲- ورزش کردن و کشش بدن برای تقویت عضلات و مفاصل

۳- پیاده روی

۴- شنا کردن و انجام ورزش‌های آبی

۵- شرکت در کلاس‌های یوگا باعث کاهش مقدار ورم می‌گردد.

۶- گلوکزآمین و کندرویتین سولفات، دو مکمل می‌باشند که به طور طبیعی در غضروف نیز وجود دارند. این ۲ مکمل برای حفظ سلامت مفاصل تحت نظر پزشک مصرف می‌شوند.

۷- مصرف روغن ماهی، موجب کاهش ورم آرتروز می‌شود.

۸- ویتامین D و کلسیم نیز به حفظ سلامت غضروف کمک می‌کنند. تحقیقی نشان داد که مقدار کم ویتامین D ممکن است موجب افزایش بروز بیماری آرتریت روماتوئید گردد.

۹- ویتامین‌های C، E و B6 در درمان این بیماری موثر نیستند، اما می‌توانند از این بیماری پیشگیری کنند. ویتامین C کمک می‌کند که سیستم ایمنی بدن کار خود را به خوبی انجام دهد. همچنین ترشح هورمون‌های استروئید را تحریک می‌کند که در کاهش درد و تقویت مفاصل موثرند. بهتر است این ویتامین را بعد از غذا مصرف کنید. این ویتامین در گوجه فرنگی، لیمو، توت فرنگی، گریپ‌فروت و سبزیجات سبز رنگ یافت می‌شود.

ویتامین E باعث ازدیاد رگ‌های خونی در اطراف مفاصل و در نتیجه گردش خون بهتر و سوخت و ساز بیشتر می‌گردد. این ویتامین را نیز بعد از غذا مصرف کنید. منابع غذایی این ویتامین عبارت است از روغن کنجد، دانه آفتاب گردان، سبزیجات سبز رنگ، زرده تخم مرغ، روغن سبوس گندم و آجیل (بادام زمینی، گردو، بادام، فندق).

ویتامین B6 تولید کننده پروتئین می‌باشد و باعث تقویت سیستم ایمنی می‌گردد. این ویتامین را بعد از غذا مصرف کنید. منابع غذایی این ویتامین عبارت است از غلات سبوس دار، شیر، تخم مرغ و کشمش.

استئوآرتریت، ساییدگی غضروف مفاصل می‌باشد که در نتیجه افزایش وزن و کمی فعالیت بدنی به وجود می‌آید.

مصرف دارو، کاهش وزن و ورزش کردن.

فواید ورزش برای استئوآرتریت

ورزش منظم یکی از بهترین روش‌ها برای کاهش علائم استئوآرتریت است. ورزش، عضلات اطراف مفاصل را محکم می‌کند و باعث تأخیر در تخریب مفاصل می‌گردد. همچنین باعث حفظ وزن مناسب بدن می‌شود و فشار کمتری به مفاصل وارد می‌کند.

ورزش ملایم بهتر از ورزش شدید است، زیرا ورزش شدید باعث درد و تخریب مفاصل می‌گردد؛ لذا سعی کنید هر روز مقدار کمی ورزش کنید.

فواید ورزش برای آرتریت روماتوئید

سعی کنید هر روز مقداری ورزش کنید تا فعال بمانید و باعث بهبودی در حرکت خود شوید. هنگامی که کمتر خسته هستید، ورزش کنید.

ورزش کردن در صبح، از سفتی و سختی مفاصل صبحگاهی کم می‌کند.

ورزش کردن باعث تقویت و ساخت عضلات می‌شود و همان‌طور که می‌دانید، عضلات از مفاصل محافظت می‌کنند.

شنا، دوچرخه سواری و پیاده روی سریع فشار کمتری به مفاصل وارد می‌کنند. بنابراین برای افراد دچار آرتریت روماتوئید مناسب هستند.

افرادی که دارای آرتریت روماتوئید هستند، می‌توانند سه نوع ورزش را می‌توانند انجام دهند: کششی، قدرتی و هوازی.

تشخیص آرتریت بر اساس تست‌های خون و رادیولوژی صورت می‌گیرد. این در حالی است که آرتروز عمدتا ناشی از افزایش سن است و اساسا غضروف‌ها را دچار می‌سازد.
به گزارش ایسنا، در این مقاله که در سایت تخصصی «ای هاو» منتشر شده، توضیحاتی مطرح شده است تا شما بتوانید فرق بین این دو بیماری را از هم تشخیص دهید تا در امر درمان دچار مشکل نشوید.

آرتریت التهاب مفاصل است. این عارضه اغلب با درد، تورم، سفتی و حرارت در مفاصل آسیب دیده همراه است. آرتریت ممکن است با تعدادی از ناراحتی‌ها و بیماریهایی مثل آسیب دیدگی، عفونت، اختلالات متابولیکی، یک سیستم ایمنی فوق العاده فعال و حتی مشکلات ناشی از وزن اشتباه گرفته شود.

به گفته متخصصان؛ در حال حاضر بیش از ۱۰۰ نوع آرتریت شناخته شده است که شایعترین انواع آنها اوستئوآرتریت، آرتریت روماتوئید و نقرس هستند. در واقع هر نوع التهاب مفصلی شکلی از آرتریت محسوب می‌شود.

بر اساس این گزارش، آرتروز اصطلاح دیگری برای عارضه اوستئوآرتریت است که یک بیماری غیرالتهابی در مفاصل است و طی آن غضروف مفاصل تخریب می‌شود. این بیماری تحلیل برنده در نتیجه آسیب دیدگی، افزایش سن و کشیدگی یا پارگی طولانی مدت غضروف در مفاصل بروز می‌کند و سبب ایجاد درد و سفتی مفاصل می‌شود.

هر مفصلی ممکن است دچار آرتروز شود اما بروز این عارضه بیشتر در مفاصل زانوها، ستون مهره‌ها و لگن شایع است. اگر احساس درد مفصلی داشتید برای تشخیص صحیح حتما باید به پزشک مراجعه کنید. ارزیابی کامل وضعیت مفاصل شما توسط پزشک ضروری است. درمان آرتریت ممکن است شامل استفاده از داروهای ضد التهابی، ورزش و فیزیوتراپی باشد. در صورت مشورت با پزشک می‌توانید ضمن به حداقل رساندن درد خود، روال عادی زندگی‌تان را داشته باشید. بنابراین ارتریت نتیجه یک التهاب است اما آرتروز در واقع یک مشکل فیزیکی و حاصل آسیب دیدگی عضوی است.

آرتریت در واقع به بیش از ۱۰۰ نوع مشکل روماتیکی اطلاق می‌شود که مفاصل، ماهیچه‌ها، تاندونها و حتی پوست و اعضای داخلی خاصی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. تشخیص آرتریت بر اساس تست‌های خون و رادیولوژی صورت می‌گیرد. این در حالی است که آرتروز عمدتا ناشی از افزایش سن است و اساسا غضروف‌ها را دچار می‌سازد. این آسیب غضروفی سبب بروز درد، کاهش توان حرکت و کاهش توان ماهیچه‌ای می‌شود. اما باید بدانید که فعالیت و ورزش منظم می‌تواند غضروف‌ها را تغذیه کند.
غضروف در واقع برای جذب مواد غذایی به حرکت نیاز دارد بنابراین تحرک داشتن به حفظ سلامت غضروف مفاصل کمک می‌کند. اما در مجموع توصیه می‌شود که پیش از هر خود درمانی با پزشک متخصص مشورت کنید.

بسیاری از بیماران مبتلا به آرتریت به جای تکیه به نسخه پزشک و مصرف دارو، به مواد غذایی ارگانیک روی می اورند تا اونو درمان کنند.  چه گیاهانی برای درمان این بیماری عالین:
• کرچک
• جینسنگ هند
• پنیرک
• سیر
• پونارناوا
• گیاه Cissus quadrangularis
• گیاه Guggul
• گیاه Haridra
• گیاه Rasna

بیشتر التهاب های مزمن که همراه بیماری ها هستند، زندگی ما رو تهدید میکنند. شاید غافلگیر شوید اگر بدانید با مصرف این مواد غذایی به چه بیماری هایی مبتلا می شوید:
• نمک
• شیرین کننده ها
• الکل
• کافئین
• گوشت هورمونی
• روغن پخت و پز
• چربی های ترانس
• گوشت قرمز
• لبنیات
• شکر

دکتر «لزلی بونسی»، مدیر یکی از بخش‌های جراحی ارتوپدی دانشگاه «پترز بورگ» می‌گوید: «رژیم  غذایی، درمان قطعی برای مشکلات مفصلی محسوب نمی‌شود اما می‌تواند وضعیت سلامت مفاصل را بهبود بخشد.» مسلما شما نباید داروهای‌تان را قطع کنید به این امید که این غذاها حال‌تان را خوب می‌کند اما رعایت رژیم غذایی مناسب و مصرف موادغذایی که در این‌جا به آن‌ها اشاره می‌کنیم، می‌تواند برای سلامت شما مفید باشد و وزن‌تان را کاهش دهد زیرا به ازای هر نیم کیلوگرم اضافه وزن به مفاصل‌تان ۵ کیلوگرم فشار اضافه وارد می‌شود.

روغن زیتون حاوی ماده‌ای به نام «الئوکانتال» است که مانع اثر آنزیم‌هایی می‌شود که در ایجاد التهاب نقش دارند.

براساس تحقیقات انجام گرفته، تقریبا ۳ قاشق غذاخوری روغن زیتون خالص، اثری معادل یک‌دهم یک قرص ایبوبروفن دارد. ممکن است این میزان خیلی چشمگیر نباشد، اما به هرحال موثر است.

دکتر «بونسی» یادآور می‌شود: «چون روغن زیتون کالری نسبتا بالایی دارد، در مصرف آن زیاده‌روی نکنید.» هر قاشق غذاخوری روغن زیتون ۱۱۹ کالری دارد.

مقدار مصرف توصیه شده: فقط روزی ۲ قاشق غذاخوری روغن زیتون را همراه با سالاد، سبزی‌ها یا نان میل کنید.

ماهی‌های روغنی (مثل سالمون و ساردین) یا هر ماده غذایی حاوی امگا-۳ مانند گردو، دانه سویا، بذر کتان، روغن کانولا و دانه کدو حلوایی. امگا-۳ تولید مواد شیمیایی را که التهاب را افزایش می‌دهند، کم می‌کند. به علاوه آنزیم‌هایی را که باعث بروز التهاب می‌شوند مهار می‌کند. ماهی‌های روغنی علاوه بر امگا-۳ حاوی ویتامین D هم هستند که از تورم و درد مفاصل جلوگیری می‌کند. پژوهشگران با مطالعه‌ای که طی ۱۱ سال روی ۳ هزار زن انجام دادند، دریافتند آن عده که روزانه کمتر از ۲۰۰ واحد ویتامین D مصرف می‌کردند نسبت به زنانی که ویتامین D موجود در رژیم غذایی‌شان بیشتر بود، حدود ۳۳ درصد بیشتر به آرتریت روماتوئید مبتلا شدند.

مقدار مصرف توصیه شده: حداقل روزی یک گرم امگا-۳ مصرف کنید. برای نمونه، ۱۲۰گرم ماهی سالمون دارای ۵/۱ گرم امگا-۳ است همچنین می‌توانید به سالادتان گردو اضافه کنید. هر یک‌چهارم فنجان گردو، حاوی ۲۷/۲ گرم امگا-۳ است. ۲ قاشق غذاخوری بذرکتان، نیز ۵/۳ گرم امگا-۳ دارد که می‌توانید آن را به غلات صبحانه اضافه کنید. روزهایی که امگا-۳ مصرف نمی‌کنید، ویتامین D لازم را با نوشیدن ۲ لیوان شیر کم‌چرب تامین کنید. درضمن ۱۰ تا ۱۵ دقیقه در روز زیر نورآفتاب بمانید، زیرا نور خورشید باعث تولید ویتامین D در بدن می‌شود.

گردوی برزیلی (جوز برزیلی)

این نوع گردو مقادیر قابل توجهی سلنیوم دارد. در ۳ یا ۴ عدد از آن‌ها  حدود ۲۷۰میکروگرم سلنیوم وجود دارد در حالی که، ۹۰ گرم ماهی تن فقط ۶۳ میکروگرم از این ماده را دارد. مطالعات انجام شده درسال ۲۰۰۵، در دانشگاه کارولینای شمالی، نشان داد خطر ابتلا به آرتریت در کسانی که میزان سلنیوم مصرفی آنان زیاد بود، در مقایسه با آن‌هایی که کمتر از این ماده دریافت کرده بودند، ۴۰درصد کمتر بود. کمبود سلنیوم، ممکن است در بروز آرتریت روماتوئید موثر باشد. این ماده معدنی، به آنتی‌اکسیدان‌ها کمک می‌کند تا رادیکال‌های آزاد زیانبار را از بین ببرند. درضمن عملکرد غده تیروئید را تنظیم کرده و می‌تواند از ابتلا به سرطان جلوگیری کند.

مقدار مصرف: مصرف روزانه ۵۰ تا ۲۰۰ میکروگرم سلنیوم توصیه می‌شود. اگر این نوع گردو یا ماهی تن را دوست ندارید، می‌توانید سلنیوم را از طریق مصرف گوشت گاو یا بوقلمون یا موادغذایی تهیه شده از جوی دوسر تامین کنید.

پیاز و تره‌فرنگی
پیاز و تره‌فرنگی حاوی کرستین هستند. آنتی‌اکسیدان می‌تواند از فعالیت مواد شیمیایی که موجب التهاب می‌شوند، جلوگیری کند، یعنی تقریبا شبیه کاری که آسپرین و ایبوبروفن انجام می‌دهند البته هنوز مطالعه در این زمینه ادامه دارد. اگر نگران بوی بد پیاز هستید، به جای آن سیب، گوجه‌فرنگی و کلم مصرف کنید که همگی کرستین بالایی دارند.
مقدار مصرف: روزانه نصف فنجان از یکی از موادغذایی که حاوی کرستین فراوان هستند بخورید.

گیلاس

مطالعات دانشگاه میشیگان نشان می‌دهد رژیم غذایی سرشار از گیلاس، در حیوانات میزان التهاب را تا ۵۰درصد کاهش می‌دهد. در پژوهش‌های انجام شده در دالاس در سال ۲۰۰۹ مشخص شد که ۵۶ درصد از بیماران مبتلا به استئوآرتریت(آرتروز) که به مدت ۸ هفته قرص گیلاس مصرف کردند، بیش از ۲۰درصد از دردشان کاهش یافت و توانایی حرکتی‌شان بهتر شد. ماده معجزه‌آسای موجود در این میوه، «آنتوسیانین» است یعنی همان رنگدانه‌هایی که باعث ایجاد رنگ شفاف و درخشان گیلاس، انگور، شاتوت و بادنجان می‌شود. این محصولات نیز آنتی‌اکسیدان‌های قوی هستند که التهاب را کاهش می‌دهند.

مقدار مصرف: روزانه مصرف نصف فنجان گیلاس به صورت تازه، منجمد، کنسرو یا خشک شده یا آب گیلاس توصیه می‌شود.

چای سبز

مطالعات نشان می‌دهد ترکیبات آنتی‌اکسیدان خاص موجود در این نوع چای، از بروز و شدت یافتن آرتریت روماتوئید می‌کاهد.
در چای سبز ماده‌ای به نام EGCG وجود دارد که تولید مواد التهاب‌زا را که باعث آسیب رسیدن به مفاصل می‌شود، در مبتلایان به این بیماری کم می‌کند.

مقدار مصرف: روزانه ۳ تا ۴ فنجان چای سبز بنوشید اما نوع بدون کافئین آن را مصرف نکنید زیرا برخی مواد مغذی و مفید چای، هنگام تهیه چای سبز بدون کافئین از بین می‌روند. اگرچه چای سبز باعث از بین رفتن کامل درد نمی‌شود، اما بی‌تاثیر هم نیست.

ویتامین C از کلاژن که ساختار اصلی غضروف است، محافظت می‌کند. میزان ناکافی این ویتامین ممکن است احتمال ابتلا به برخی از انواع آرتریت مثل آرتریت روماتوئید را افزایش دهد.

براساس مطالعاتی که در کانادا روی ۱۳۱۷ مرد انجام شد، احتمال ابتلا به نقرس در کسانی که روزانه ۱۵۰۰ میلی‌گرم ویتامین C از طریق غذا یا مکمل‌ها به دست می‌آورند، ۴۵ درصد کمتر از گروهی بود که کمتر از ۲۵۰ میلی‌گرم از این ویتامین در روز مصرف می‌کردند. نقرس، بیماری التهابی دردناکی است که آرتریت نقرسی نیز نامیده می‌شود اما اگر مبتلا به استئوآرتریت (آرتروز) هستید، از مصرف زیاد ویتامین C خودداری کنید. پژوهشگران با انجام آزمایشاتی دریافتند، حیواناتی که دوز بالایی ویتامین C دریافت می‌کردند، پس از ۸ ماه، استئوآرتریت مفاصل زانو‌ی‌شان شدیدتر شد. بنابراین رعایت اعتدال در مصرف ویتامین C در این مورد، بسیار مهم است.

مقدار مصرف: مصرف روزانه ۲۰۰ تا ۵۰۰ میلی‌گرم ویتامین C مناسب است. یک عدد پرتقال یا یک فنجان بروکلی حدود ۲۰۰ میلی‌گرم از ویتامین C بدن را تامین می‌کند. درضمن سعی کنید به جای مکمل‌های ویتامین C، بیشتر از موادغذایی حاوی این ویتامین استفاده کنید.  دکتر «بونسی» می‌گوید: « موادغذایی سرشار از ویتامین C، دارای سایر موادمغذی گیاهی نیز هستند که نمی‌توانید آن‌ها را از طریق مصرف مکمل‌ها تامین کنید.»

به عنوان مثال، بروکلی و گل کلم، علاوه بر ویتامین C، ماده شیمیایی به نام indol-3- carbinol دارند که می‌تواند از ما در مقابل برخی سرطان‌ها،‌ از جمله سرطان سینه محافظت کند.

چرا نباید فست‌فود و ذرت بخورید

سخت‌پوستان دریایی، گوشت قرمز (درصورت ابتلا به نقرس)

بیماری نقرس، در اثر بالا رفتن اسیداوریک خون به وجود می‌آید که با تشکیل کریستال‌هایی که روی مفاصل می‌نشینند، باعث ایجاد درد می‌شود.

«پیورین» ترکیبی است که به‌وفور در سخت‌پوستان دریایی‌، گوشت و لبنیات پرچرب یافت می‌شود. این ترکیب به اسیداوریک تبدیل می‌شود. مصرف این غذاها برای افرادی که درخطر ابتلا به نقرس هستند ممنوع است: «انواع صدف‌های خوراکی،‌ بعضی از ماهی‌ها مثل شاه‌ماهی، جگر، مغز، قلوه و نان‌های شیرین. »

درعوض می‌توانید حدود ۱۵۰ گرم گوشت کم‌چرب، مرغ یا ماهی مصرف کنید، اما نه‌بیشتر! برای تامین پروتئین بدن می‌توانید از حبوبات استفاده کنید زیرا منیزیم لازم برای عضلات و کلسیم موردنیاز برای ساختن استخوان‌ها هستند.

روغن دانه سویا، ذرت و آفتابگردان

میزان بالای امگا-۶ موجود در این مواد باعث افزایش التهاب می‌شود. توجه داشته باشید که در تهیه بسیاری از غذاهای آماده  و اسنک‌ها، از این روغن‌ها استفاده می‌شود. به جای این روغن‌ها‌، از روغن زیتون یا روغن‌های مشابه آن استفاده کنید.

قند

برخی مطالعات نشان می‌دهد مصرف قند ممکن است باعث افزایش التهاب شود. با این‌که قند، ابتدا انرژی را به‌طور ناگهانی و به سرعت افرایش می‌دهد، اما این انرژی دوام چندانی ندارد و می‌تواند باعث خستگی شدیدتر در مبتلایان به آرتریت که خود از ضعف و خستگی رنج می‌برند، شود. همچنین به دلیل داشتن کالری بالا، منجر به چاقی و اضافه وزن و در نتیجه فشار مضاعف روی مفاصل می‌‌شود. مصرف بسیارکم و گاه و بی‌گاه شیرینی اشکالی ندارد، اما بهتر است از شیرینی طبیعی موجود در میوه‌های تازه استفاده کنید. می‌توانید روزانه ۲ تا ۴ وعده میوه و در هر وعده حدود نصف فنجان میل کنید.

آرتریت,ورم مفاصل,درمان آرتریت,رژیم غذایی برای آرتریت,آرتریت چیست؟,آرتریت یا آرتروز

منبع : http://www.wikijavan.com/

تهدید بیماری های خاموش بر کبد کبد

کبد,بیماری های کبد,علایم بیماری های کبد,نشانه های بیماری کبد,بزرگ شدن کبد,علایم بزرگ شدن کبد,درمان بیماری بزرگ شدن کبد,نشانه پوستی بیماری کبدی

تهدید بیماری های خاموش بر کبد کبد

بیماری های کبد بیماری های خاموشی هستند که بعد از گذراندن روند تخریبی خود علایم خود را نشان میدهند. ما در این بخش این بیماری هارا برایتان معرفی کرده ایم.

کبد (جگر) اندام مهمی در بدن است که بدون آن ادامه حیات غیرممکن است. پانکراس(لوزالمعده) و کبد، نقش مهمی در هضم و متابولیسم مواد غذایی به‌عهده دارند. کیسه‌ی صفرا نیز اگر چه اندامی مهم است، ولی بدن به‌خوبی خود را با فقدان آن، تطبیق می‌دهد. آگاهی از ساختمان و عملکرد این اندام‌ها بسیار مهم و با ارزش است.
فیزیولوژی و عملکرد کبد:
کبد به وزن تقریبی ۱۵۰۰ گرم، بزرگترین غده‌ی بدن است و دو لوب اصلی، راست و چپ دارد.

شریان کبدی، که یک سوم خون کبد را تامین می‌کند و از آئورت منشا می‌گیرد، و ورید باب که دو سوم خون کبد را تامین می‌کند و خون گرفته شده از لوله ی گوارش را به آن می‌رساند. مجموعه‌ای از مجاری صفراوی نیز در کبد وجود دارند که صفرا (که منشأ آن سلول های کبدی است) از طریق این مجاری خارج می‌شود.
کبد قادر به تولید مجدد خود می‌باشد. وجود ۲۰- ۱۰ درصد از کل کبد برای ادامه‌ی حیات کافی است؛ ولی با خارج کردن آن از بدن، مرگ در عرض۲۴ ساعت اتفاق می‌افتد. کبد برای انجام بیشتر اعمال متابولیک بدن ضروری بوده و بیش از ۵۰۰ عمل مختلف را انجام می‌دهد.

– متابولیسم کربوهیدرات، پروتئین و چربی؛

– ذخیره و فعال کردن ویتامین‌ها و مواد معدنی؛

– تبدیل آمونیاک به اوره؛

– متابولیسم استروئیدها؛

– عمل کردن به‌عنوان یک صافی؛برای محافظت در برابر سیل مواد مضری که به‌ خون سرازیر می‌شوند.

کبد صفرا تولید می‌کند، نمک‌های صفراوی برای هضم و جذب چربی و ویتامین‌های محلول در چربی استفاده می‌شوند و بیلی روبین محصول نهایی انهدام گلبول‌های قرمز، در کبد ترکیب شده و از طریق صفرا دفع می‌شود.

به گزارش بنیاد کبد کانادا، بیش از ۱۰۰ نوع بیماری کبدی وجود دارد که شایع ترین آن عبارتند از:
• هپاتیت ویروسی A، B و C
• سرطان کبد
• بیماری های کبد در دوران بارداری
• هموکروماتوز (تجمع آهن در بدن)
• بیماری کبد چرب
• سیروز
• انسداد مجرای صفراوی
• بیماری کیستیک کبد
• سنگ کیسه صفرا
• هپاتیت نوزادان

برخی از بیماری های کبد ژنتیکی هستند و برخی دیگر توسط ویروس یا سموم (مانند دارو یا الکل) بوجود می آیند. افرادی که در معرض خون یا ترشحات بیماران امراض ویروسی کبدی قرار دارند و بیماران دیابتی و مبتلا به تری گلیسیرید بالا و افراد چاق، بیشتر در معرض ابتلا به بیماری های کبد قرار دارند. استفاده از سرنگ مشترک، خالکوبی غیربهداشتی و رابطه جنسی محافظت نشده نیز می تواند منجر به بیماری های کبد شود.

این بیماری یک التهاب شایع کبد‌ی است که به وسیله‌ی ویروس‌های هپاتیتE A,B ,C ,D, ایجاد می‌گردد.

هپاتیت A از طریق خوردن مواد آلوده مثل: آب و غذای آلوده به فاضلاب انتقال می‌یابد. بی‌اشتهایی شایع‌ترین علامت آن است. سایر علایم آن شامل تهوع، استفراغ، درد در ناحیه بالایی شکم، و ادرار تیره و زرد می‌باشند. بهبودی معمولاً کامل بوده و عوارض طولانی مدت به ندرت دیده می‌شود.هپاتیتC ,B می‌توانند به‌صورت مزمن در آمده و افراد مبتلا می توانند ناقل بیماری شوند. این دو نوع بیماری از طریق خون، محصولات خونی، منی و بزاق انتقال می‌یابند. به‌عنوان مثال سوزن آلوده، انتقال خون یا جراحات باز که باعث پاشیده شدن خون به دهان و چشم‌ها می‌گردد، هم‌چنین تماس جنسی، از راه‌های انتقال هستند. هپاتیت مزمن فعال، می‌تواند منجر به سیروز و نارسایی کبدی گردد.

ویروس هپاتیت D برای بقا و انتقال، به ویروسB متکی است. این بیماری می‌‌تواند همزمان با هپاتیت B، ایجاد شود. این بیماری معمولاً به صورت مزمن در می‌آید.

هپاتیت که بیشتر در کشورهای جنوبی، شرقی و مرکزی آسیا، شرقی و غربی آفریقا گزارش شده است از طریق دهانی – مدفوعی انتقال می‌یابد و به نظر می‌آید که آب آلوده در مناطق پرجمعیت ساکن در شرایط غیربهداشتی، می‌تواند منبع عفونت باشد.

هپاتیتE معمولاً به صورت حاد دیده می‌شود.عوارض عمومی هپاتیت حاد و ویروسی در چهار مرحله ظاهر می‌شوند:

مرحله اول: (پیش عارضه) شامل تب، درد مفاصل، آرتریت، قرمز شدن پوست و ادم می‌باشد.

مرحله دوم: که در آن بی قراری، خستگی، درد عضلانی، بی اشتهایی، تهوع و استفراغ، تغییر حس چشایی، و اختلال نسبی در تکلم وجود دارد.

مرحله سوم: زردی ظاهر می شود.

مرحله آخر یا مرحله بهبودی: زردی و سایر عوارض فروکش می‌کند.

بهبودی کامل در ۹۵ درصد مبتلایان به هپاتیت A و ۹۰ درصد افراد مبتلا به هپاتیت B حاد حاصل می‌گردد،اما فقط ۳۰- ۱۵ درصد افراد مبتلا به هپاتیت C بهبودی کامل می‌یابند. هپاتیت E معمولاً به صورت مزمن در نمی‌آید و نتایج آزمایش‌ها نشان داده که کارکرد کبد، بعد از ۶ هفته به حالت عادی برمی‌گردد.

بسته به علت این مشکل، بزرگی کبد گاهی اوقات باعث نارسایی کبد می شود. نارسایی کبد وقتی رخ می دهد که بخش زیادی از کبد از کار بیفتد و تخریب شود.

کبد یک اندام حیاتی در بدن است و در قسمت راست بالای شکم واقع شده است، به عنوان مثال کبد باعث سم زدایی از بدن می شود و موادی را تولید می کند که در فرآیندهای بدن مثل لخته شدن خون مورد استفاده قرار می گیرند.

اگر دچار بزرگی کبد هستید، بایستی با مراجعه به پزشک متخصص، علت آن را پیدا کرده و درمان مناسب را انجام دهید.

بزرگ شدن جزئی کبد، علامتی ندارد، ولی بزرگی شدید کبد علائم زیر را ایجاد می کند:

– احساس سیری یا پری معده

– ناراحتی و درد شکم

– زردی

– خستگی

– احساس ضعف

– حالت تهوع

– کاهش وزن

پزشک با معاینه بدنی شما می تواند بزرگی کبد را در قسمت راست شکم شما تشخیص دهد. ولی برای تعیین علت بزرگ شدن کبد، آزمایشات زیر انجام می شوند:

۱- آزمایش خون برای بررسی آنزیم های کبدی و سایر موارد غیرطبیعی مرتبط با بیماری کبد

۲- سی تی اسکن، ام آرآی (MRI) و سونوگرافی کبد

۳- ERCP؛ یک نوع آزمایش برای بررسی مشکلات مجرای صفراوی

۴- MRCP؛ یک نوع MRI خاص برای بررسی داخل مجرای صفراوی

۵- نمونه برداری از بافت کبد برای بررسی سرطان کبد و یا کبد چرب

۱- التهاب کبد یا کبد چرب می تواند باعث بزرگ شدن کبد شود که در اثر مشکلات زیر رخ می دهد:

– یک عفونت مثل عفونت ویروسی و یا آبسه (چرک کردن)

– برخی داروها

– سموم

– برخی انواع هپاتیت، مثل هپاتیت الکلی

– بیماری خود ایمنی

– سندرم متابولیک

– اختلالات ژنتیکی که باعث تجمع چربی، پروتئین و سایر مواد در کبد میشود.

۲- توده های غیرطبیعی در کبد باعث بزرگ شدن آن می شوند و در اثر عوامل زیر بروز می کنند:

– کیست ها

– تومورهای کبد و یا تومورهایی که از سایر قسمت های بدن به کبد می رسند

۳- یک مشکل در جریان خون نیز باعث بزرگ شدن کبد می شود که در اثر بیماری های مختلفی ایجاد می شود، مثل:
– نارسایی احتقانی قلب: قلب نمی تواند خون را به خوبی پمپاژ کند

– ترومبوز ورید کبدی: گرفتگی سیاهرگ های کبد

اگر بزرگی کبد درمان نشود، باعث نارسایی کبد می شود.
با مراجعه به پزشک متخصص، او می تواند علت آن را تشخیص دهد و درمان مناسب را شروع کند.
روش درمان بزرگ شدن کبد به علت آن بستگی دارد. به عنوان مثال اگر نوشیدن الکل باعث بزرگ شدن کبد شده است، بایستی مصرف آن را قطع کنید تا کبد آسیب بیشتری نبیند، و یا اگر شما یک بیماری زمینه ای دارید، مصرف دارو و یا سایر روش های درمانی توصیه می شود.

درد کبد معمولا در سمت راست بالای شکم و درست زیر دنده ها احساس می شود و می تواند منجر به درد پشت شود. درد کبد معمولا با درد کلیه یا شکم اشتباه گرفته می شود و به محض مشاهده مراجعه به پزشک الزامی است.

نارسایی کبد یک شرایط اضطراری پزشکی است که می تواند با تهوع، کاهش اشتها، خستگی، اسهال، یرقان و خونریزی همراه باشد. کما و سردرگمی ذهنی، از دیگر عوارض نارسایی کبد است. نارسایی کبد معمولا به دنبال بیماری هایی نظیر هپاتیت و سیروز و مصرف بیش از اندازه برخی دارو ها و اعتیاد به الکل بوجود می آید و تنها راه درمان آن، پیوند کبد است.

«شما پوستت چه‌قدر زرد شده! یرقان گرفته‌ای؟ باید یک آزمایش کبد بدهی!» اگر این جملات را از متخصص پوست‌تان شنیدید‌، تعجب نکنید چون گاهی بیماری‌های کبدی اثراتی روی پوست شما می‌گذارند که به وسیله این علایم و نشانه‌ها حتی می‌توان بیماری کبد شما را شناسایی کرد و تشخیص داد. بسیاری از متخصصان داخلی به محض نگاه کردن به پوست صورت و بدن شما، بیماری کبدی‌تان را تشخیص می‌دهند و آزمایش‌های تکمیلی را برایتان تجویز می‌کنند…
بعضی‌ها اعتقاد دارند که پوست آینه تمام‌نمای بیماری‌های داخلی است و این بیماری‌ها بیش از هر بیماری دیگر اندام‌های داخلی خودشان را روی پوست نمایان می‌کنند. یرقان یا همان زردی پوست مشهورترین علامت بیماری‌های کبدی در روی پوست است که باعث زردی پوست و حتی سفیدی چشم می‌شود. رنگ‌پریدگی هم می‌تواند نشانه کم‌خونی باشد. گاهی این کم‌خونی ناشی از تجزیه بیمارگونه خون در کبد است و این اتفاقی است که در سیروز کبدی رخ می‌دهد. قرمزی کف دست ممکن است ناشی از بیماری حاد و یا مزمن کبد باشد. رنگ خاکستری متمایل به ارغوانی تیره در پوست هم می‌تواند به علت افزایش آهن و یا برنزه شدن آن باشد که شما باید به هموکروماتوز شک کنید البته این نشانه‌‌هایی است که پزشکان بیشتر با آن آشنایی دارند و با دیدن این علایم برای شما یک تست ارزیابی سلامت کبد را تجویز خواهند کرد. دانستن این نشانه‌ها هم به شما کمک می‌کند که خیلی زود بتوانید خودتان را برای چکاپ و بررسی سلامت‌تان به پزشک برسانید.

بد نیست بدانید کبد بزرگ‌ترین عضو بدن انسان است و برای خارج کردن سموم از بدن بسیار اهمیت دارد. بیماری‌های کبدی بسیار متفاوت‌اند ولی هپاتیت، سیروز کبدی و کبد چرب و انسداد مجاری صفراوی از مشهورترین بیماری‌های کبدی به شمار می‌روند. اگر محصولات فعالیت کبدی نتوانند از بدن دفع شوند در پوست بدن جمع شده و ایجاد علایمی می‌کنند که زردی پوست و خارش پوستی دو تا از علایم اصلی این بیماری‌ها است. یرقان وقتی رخ می‌دهد که کبد بیمار، بیلی‌روبین کافی جذب نمی‌کند. خارش که از اصلی‌ترین نشانه‌های بیماری‌های کبدی روی پوست است خودش را به خاطر رسوب محصولات صفراوی در پوست نشان می‌دهد. در صورتی که پزشک شما از روی این علایم پوستی به بیماری کبد شما شک کند برایتان یک سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن، ام.آر.آی و یا اسکن کبد تجویز می‌کند و یا با استفاده از لاپاروسکوپی درون کبد شما را مشاهده خواهد کرد.

نظر کارشناس – دکتر پرویز طوسی – متخصص پوست و مو

بیماری‌های کبدی گاهی دارای علایمی خاص روی پوست بدن افراد هستند که به کمک این نشانه‌ها حتی می‌توان بیماری فرد را هم تشخیص داد. شایع‌ترین نشانه‌ بیماری‌های کبدی که خودش را روی پوست نشان می‌دهد، خارش پوستی است. شاید دوست داشته باشید بدانید چگونه یک بیماری کبدی ممکن است باعث خارش پوست شود! در این شرایط معمولا انسدادی در مجاری صفراوی وجود دارد و به خاطر این انسداد، مواد و ترشحات صفراوی نمی‌تواند دفع شود. این مواد درون کیسه صفرا و مجاری صفراوی تجمع پیدا کرده و باعث ترشح آنها به داخل خون می‌شوند و علایم خودشان را به صورت زردی و یرقان روی پوست نشان می‌دهند. خارش در بیماری‌های مزمن کبدی یک علامت اصلی است که خودش را روی پوست فرد نشان می‌دهد. از طرف دیگر، بیماری مزمن کبدی که سیروز کبدی نامیده می‌شود علامتش را روی پوست به صورت زردی و یرقان نشان می‌دهد. بیماری‌های کبدی معمولا در سیروز کبدی گاهی خود را به صورت لکه‌های قهوه‌ای رنگی نشان می‌دهند ولی در این میان در باور عامه مردم، باورهای غلطی وجود دارد که باید اصلاح شود. گاهی بعضی‌ افراد لکه‌های بارداری را که قهوه‌ای رنگ هستند و در دوران بارداری روی پوست پدید می‌آیند، به بیماری کبدی نسبت می‌دهند که اصلا ربطی به بیماری کبدی ندارد. همین‌طور، لک‌های قهوه‌ای رنگ کک و مک هم ارتباطی با بیماری‌های کبدی ندارد و نشانه بیماری کبدی به حساب نمی‌آید. نکته اصلی دیگر این است که بیماری‌های کبدی باعث تغییرات چندانی در موهای افراد بیمار نمی‌شوند.

– کبد بزرگترین ارگان داخلی بدن است.

– بیش از ۵۰۰ عملکرد حیاتی بدن، از جمله مبارزه با انواع ویروس و عفونت به عهده کبد است.

– کبد با تولید پروتئین و هورمون در سراسر بدن، نقش مهمی را در حفظ سطح نرمال قند خون ایفا می کند.

– کبد تنها عضوی است که می تواند خود را بازسازی (ترمیم) کند؛ به همین دلیل است که افراد می توانند بخشی از کبد خود را اهدا کنند.

– کبد حدود ۱۰ درصد از جریان خون را مصرف می کند و در هر دقیقه حدود دو لیتر خون پمپاژ می کند.

انواع سبزیجات، گریپ فروت، گردو، لیمو، آووکادو، چای سبز، سیر، چغندر، سبزیجات با برگ های سبز پررنگ و زردچوبه مهمترین غذاهایی هستند که کبد را سالم نگه می دارند.
استفاده از غذاهای آماده و حاضری، الکل و سیگار، روغن و غذاهای سرخ کرده و عدم تحرک، مهمترین دلایل آسیب به کبد هستند.

کبد,بیماری های کبد,علایم بیماری های کبد,نشانه های بیماری کبد,بزرگ شدن کبد,علایم بزرگ شدن کبد,درمان بیماری بزرگ شدن کبد,نشانه پوستی بیماری کبدی

منبع : http://www.wikijavan.com/

نشستن زیاد را ترک کنید! زیاد نشستن

عوارض زیاد نشستن,راهکارهایی برای کمتر نشستن,زیاد نشستن,بیماری های نشستن طولانی,خطرات زیاد نشستن

نشستن زیاد را ترک کنید! زیاد نشستن

گاهی اوقات عواملی موجب بروز بیماری یا حتی مرگ زودرس میشوند که ناخداگاه ما در انجام آن تکرار داریم. یکی از این عوامل زیاد نشستن است که در این باره صحبت کرده ایم.

احتمالا تا همین چندی پیش، صندلی دفتر کارتان را وسیله‌ی بی‌ضرر قلمداد می‌نمودید. اما بعد، این عناوین در همه جا به گوش شما می‌رسید که:
– نشستن، سبکی از سیگار کشیدن جدید است!
– بیماری نشستن رو به افزایش است!
– نشستن را متوقف کنید، پیش از اینکه شما را به کشتن دهد!

همه‌ی این موارد به این واقعیت اشاره دارد که صندلی‌های اداری به‌هیچ وجه بی‌ضرر نیستد.در حالی که پزشکان همچنان در حال کشف عوارض مصرف سیگار هستند،‌ به نظر می‌رسد عادت‌های دیگر زندگی امروز، از جمله نشستن برای مدت طولانی هم، عوارض خطرناکی برای سلامتی مردم دارند.

به گزارش دیسکاوری، دکتر جیمز لوین در شرکت کوچکی در مینیپولیس، مطالعه جدید و نوآورانه‌ای را انجام داده که در آن، ۳۰ میز کار با جایگاه‌هایی به نام کار- تناسب جایگزین شدند. بنابراین افراد می‌توانند هنگام کار بنشینند یا بایستند. خود لوین سال‌هاست که زمان کار روی یک تردمیل راه می‌رود. این مطالعه در کنار مطالعات مشابه دیگری در سراسر دنیا در حال انجام هستند.

لوین در این مورد می‌نویسد:‌ “پیش از این محققین نشستن برای مدت زمان طولانی را با بروز برخی مشکلات سلامتی و نیز مرگ زود هنگام بر اثر اختلالات قلبی- عروقی مرتبط دانسته‌اند.”

در یکی از این مطالعات، نشان داده شده که بزرگسالانی که بیش از ۴ ساعت در روز را مقابل تلویزیون می‌نشینند، در مقایسه با بزرگسالانی که روزانه کم‌تر از دو ساعت از وقت خود را به نشستن در مقابل تلویزیون می‌گذرانند، ۸۰ درصد بیشتر در معرض خطر مرگ بر اثر بیماری‌های قلبی- عروقی هستند. این میزان خطر، مستقل از سایر مولفه‌های موثر مانند رژیم غذایی و سیگار کشیدن گزارش شده است.

به گفته لوین، چاره این مسئله اضافه کردن ساعت‌هایی که در باشگاه‌های ورزشی می‌گذرانید نیست، چون به نظر نمی‌رسد که تاثیر مضر نشستن برای مدت طولانی را کم‌تر کند. پس چاره چیست؟
لوین چنین پاسخ می‌دهد: “راه‌حل این است که کم‌تر بنشینید و بیشتر حرکت کنید. وقتی می‌ایستید در مقایسه با زمانی که می‌نشینید، سه برابر بیشتر کالری مصرف می‌کنید. به نظر می‌رسد که انقباض ماهیچه‌ها، از جمله آن‌هایی که برای ایستادن نیاز دارید، فرایندهای مهمی را به راه می‌اندازد که با شکستن چربی‌ها و قندها در بدن مرتبط است. بنابراین وقتی شما می‌نشینید، این انقباض ماهیچه‌ای را متوقف می‌کنید و در نتیجه، این فرایندها را هم متوقف می‌کنید.”

در مطالعه دیگری، محققین دانشگاه میسوری از مردمی که به طور معمول ورزش می‌کردند خواستند سه روز خود را با سبک زندگی که در آن مدت زیادی را به نشستن بگذرانند، زندگی کنند.

با وجود این که آن‌ها در این سه روز، همان رژیم غذایی قبلی خود را حفظ می‌کردند، اما میزان قند خونشان بعد از هر وعده غذایی در مقایسه با روزهایی که ورزش می‌کردند، ۲۶ درصد بیشتر بود.

جان پی. تیفاولت، استادیار فیزیولوژی ورزش و تغذیه در دانشگاه میسوری، در این‌باره می‌گوید: “لازم نیست به دوی ماراتن بروید، اما همه شواهد حاکی از آن هستند که لازم است حرکت کنید.”

پژوهشگران علوم پزشکی در کشور کانادا می گویند نتایج تحقیقات آنان نشان داده است که حدود ۴۹ هزار مورد جدید تشخیص سرطان سینه و ۴۳ هزار مورد تشخیص سرطان روده در هر سال در آمریکا با افزایش میزان بی تحرکی و فقدان فعالیت بدنی در بین مردم مرتبط است.
کریستین فریدن ریچ متخصص ارشد همه گیرشناسی در مرکز خدمات سلامت سرطان آلبرتا در کانادا می گوید: نتایج آزمایشات اخیر در مطالعه رابطه فعالیت بدنی و پیشگیری از سرطان سینه، نقش پروتئین”C reactive” را نشان می دهد که یک نشانگر التهابی است و با بروز سرطان مرتبط است.
این آزمایشات معلوم کرد که فعالیت روزانه خفیف تا شدید، سطح پروتئین “C reactive” را در بین زنان یائسه به میزان قابل ملاحظه ای کاهش می دهد، هرچند پزشکان هنوز نمی دانند که این پروتئین چگونه خطر سرطان را تشدید می کند. اما به خوبی آشکار است که پروسه التهاب در بدن، منجر به تولید ماده ای موسوم به “سیتوکین” می شود.
سیتوکین ها مواد شیمیایی حاصل از واکنش سیستم ایمنی بدن هستند که تکثیر سلول ها را موجب شده و مانع از مرگ سلولی می شوند. این فرآیند در نهایت خطر سرطان را افزایش می دهد.
به این ترتیب معلوم شد که ۳۰ درصد افزایش تحرک و فعالیت بدنی، خطر ابتلا به سرطان های سینه و روده را تا ۲۵ درصد کاهش می دهد.

نشستن برای سلامتی شما بسیار خطرناک است، حتی ورزش کردن نیز در خنثی کردن، اثرات آن هیج تاثیری ندارد. زندگی ما به عنوان یک انسان بیشتر ایستاده بوده است. اما با ظهور تلویزیون، سینما، کامپیوتر و شغل‌های پشت میز نشینی چون کارمندی ما را بیشتر از هر زمان دیگر محکوم به نشستن کرده است. حدود ۹٫۳۰ ساعت در روز، وحشتناک است، یعنی مدت زمان بیشتری از خوابیدن که ۸ ساعت است. نه این درست نیست، بدن ما برای این ساخته نشده است. به همین خاطر عوارض آن کم کم شروع می‌شود…. نشستن زیاد باعث بروز درد در ناحیه کمر و ستون فقرات می‌شود،متوجه شده‌اید؟ احساس بی‌حسی در پشت کمر و پاهای خود می‌کنید؟ احساس کسالت و بی‌حالی می‌کنید؟ ایا حالت خمود پیدا نکرده‌اید، تنگیِ نفس چه؟ آیا احساس می‌کنید گاهی نفس کم می‌اورید؟ بله همه اینها عواقب نشستن هستند. مارک همیلتون میکروبیولوژیست دانشگاه میسوری در این باره می‌گوید: مکانیسمی که بدن ما در حال نشستن در پیش می‌گیرد، بسیار با زمانی که در حال قدم زدن و ورزش کردن، هستیم متفاوت است. زیاد نشستن به معنای کم‌ ورزش کردن، نیست. شما باید بدانید که این دو وضعیت تفاوت بسیار زیادی برای بدن ما ایجاد می‌کنند. جیمز لیواین متخصص چاقی در سال ۲۰۰۵ مقاله‌ی با این عنوان در مجله ساینس به چاپ رساند که چرا علارغم آن‌ که بعضی از افراد دارای رژیم غذایی مشابه با دیگران هستند، اما چاق‌تر از بقیه هستند. او در این باره می‌نویسد: متوجه شدیم، افراد چاق معمولا تمایل زیادی به نشستن روی صندلی دارند و حتی زمانی که وزن خود را کم می‌کنند این حالت در آن‌ها باقی می‌ماند. چیزی که برای من جالب است، اینکه انسان‌ها ۱٫۵ میلیون سال با قدم زدن و حرکت کردن، تکامل پیدا کردند و تا ۱۵۰ سال پیش هم کشاورزی فعالیت اصلی اکثر مردم بود. اما از آن زمان به بعد یعنی در این مدت زمان بسیار کوتاه زندگی همه ما به حالت سکون درآمد و همه محکوم به نشستن روی صندلی شدیم. همیلتون بر خلاف بسیاری از محققان در اتاق خودش دارای صندلی نیست. او می‌گوید : اگر شما در حالت ایستاده یا راه رفتن باشید، عضلات خاصی را به کار می‌گیرید که برای پشتیبانی کیفی شما طراحی شده‌اند و هیچگاه خسته نمی‌شوند. این عضلات منحصر به فرد هستند، چرا که سیستم عصبی آن‌ها را برای فعالیت‌های با شدت کم به کار می‌گیرد و هم‌چنین آن‌ها دارای آنزیم‌های خاص مفیدی هستند. زمانی که شما در حالت نشسته به سر می‌برید، این عضلات در حال استراحت به سر می‌برند و فعالیت این آنزیم‌ها بین ۹۰ تا ۹۵ درصد کاهش پیدا می‌کند. بنابراین بهتر است، تا آنجا که ممکن است، بیشتر کارهای خود را “ایستاده” انجام دهید. نکته مهم‌تر دیگر را گالن کرانز استاد دانشگاه کالیفرنیا به این مقاله اضافه می‌کند، او می‌گوید: ستون فقرات انسان برای نشستن طولانی مدت طراحی نشده است. از نظر آناتومی بدن، ستون فقرات انسان به شکل S است. ساختاری بی نظیر و مفید برای بدن است. زمانی که شما مدت زمان طولانی می‌نشینید، شکل طبیعی ستون فقرات از حالت S به حالت C یا حالت موزی یا کمان، تغییر شکل پیدا می‌کند. این حالت فشار زیادی را به عضلات پشتی و شکمی و بخصوص ریه‌های شما وارد می‌کند. برای روشن شدن بیشتر مطلب، فرض کنید که وزن سنگینی را روی شکل S یا C مانند قرار می‌دهیم، کدام شکل زودتر فرو می‌ریزد؟ مطمئنا، شکل ” C” فشار بیش‌تری را تحمل می‌کند. اینطور نیست؟ اما در حالت ایستاده، ستون فقرات فرم و شکل S خود را حفظ کرده و وزن بدن روی زانو‌ها، قوزک پاها، ران‌ها تقسیم می‌شود. عکس‌برداری‌های ام.آر .آی نشان داده است که حتی بهترین حالت نشستن فشار فوق‌العاده‌ی روی کمر، شکم و… وارد می‌کند. چند سال اخیر، تحقیقات گسترده‌ای برای سنجش میزان سلامت افراد صندلی نشین یا کارمندانی که بنابه اقتضای کاری، ساعات زیادی را پشت میز می‌نشینند، صورت گرفته است. تعدادی از این تحقیقات را به صورت خلاصه در اینجا می‌خوانید؛ آخرین تحقیقات نشان می‌دهد؛ نشستن طولانی مدت، خطر ابتلا به دیابت، بیماری‌های قلبی، بروز چاقی، مرگ بر اثر سرطان روده‌ بزرگ، ابتلا به بیماری‌های کلیوی، مشکلات ذهنی، سکته مغزی را حتی در صورتی که افراد فعالیت‌های ورزشی نیز انجام می‌دهند، افزایش میدهد. به نظر محققان، واکنش‌های شیمیایی که در بدن در طول مدت نشستن و بی‌تحرکی رخ می‌دهد می‌تواند، باعث بروز یکی از این عوامل باشد. در مطالعات دیگری مشخص شده است، خطر ابتلا به نشانگان متابولیک که می‌تواند در نهایت منجر به دیابت نوع دو شود به ازای هر ساعت نشستن در طول روز نزدیک به ۲۶ درصد افزایش پیدا می‌کند. پزشکان بیمارستان ماساچوست نیز در یک بررسی جدید دریافتند؛ افرادی که مدت طولانی یک جا می‌نشینند یا دراز می‌کشند و کمتر میل به تحرک و فعالیت دارند با افزایش خطر تشکیل لخته‌های خونی در ریه‌هایشان مواجه هستند مطالعات جدید روی ۶۹ هزار و ۹۵۰ پرستار زن و طی یک دوره ۱۸ ساله انجام گرفته است. مطالعات قبلی نشان داده بود که برخی ازعوامل بروز این بیماری یعنی آمبولی ریوی، شامل؛ سن، پروازهای طولانی مدت، چاقی، سیگار و فشار خون است. با مطالعات و تحقیقات جدید فاکتور نشستن و بی‌تحرکی را نیز به این فهرست عوامل خطرزا اضافه کردند. پژوهشگران سوئدی نیز معتقدند، تنها راه کم کردن آثار نشستن طولانی مدت و بی تحرکی، این است که ما زمان آن را تا حد ممکن کاهش دهیم و با انجام تغییرات ساده در زندگی مانند؛ استفاده از پله‌ها به جای آسانسور، یا قدم زدن در اطراف محیط کار حتی برای مدت چند دقیقه این خطرات را کاهش دهیم.

تحقیقاتی که در یکی دو سال گذشته صورت گرفته، ثابت کرده اند رفتارهای پشت میز نشینی باعث افزایش بروز بیماری های قلبی و چاقی های مفرط می شود. این مساله حتی در افرادی که پس از کار ورزش می کنند نیز صادق است. کارمندی که حدود ۹ ساعت پشت میز می نشیند و فعالیت فیزیکی بسیار کمی در طول روز دارد، همیشه در معرض انواع بیماری ها است و متاسفانه بیشتر جامعه ما گرفتار این درد هستند.

محققان دانشگاه سیدنی در استرالیا با همکاری نروژی ها انجام دادند، رابطه میان نشستن زیاد، شاخص وزن سالم و مرگ را بین مردم بررسی کردند. در نتیجه این تحقیقات،  آنها بیماران ۲۰ ساله نروژی را شناسایی و آنها را در مجموعه های زیر دسته بندی کردند: افرادی که بیشتر مواقع نشسته اند، در محل کار زیاد راه می روند، زیاد از جای خود بلند می شوند و راه می روند و در آخر آنهایی کارهای فیزیکی سنگین انجام می دهند.

شرکت کننده ها خودشان میزان تحرکشان در محل کار را بیان کردند. آنها به شاخص های وزنی سالم: ۱۸٫۵ < تا="" ۲۵="" کیلوگرم/مترمربع="" –="" اضافه="" وزن:="" ۲۵="">< تا="" ۳۰="" کیلوگرم/مترمربع="" و="">بیماری چاقی: ۳۰ کیلوگرم/مترمربع یا بیشتر دسته بدی شدند. حدود ۳۰ درصد از شرکت کننده ها مشاغلی داشتند که به واسطه آن بیشتر زمان خود را روی صندلی نشسته بودند.

بیشتر دلیل افزایش مرگ و میر به دلیل افزایش وزن افراد از حد نرمال به اضافه وزن و بیماری چاقی است. ۵، ۶٫۸ و ۹٫۴ مرگ از هزار نفر در سال در نتیجه چاقی بیش از حد است. این مساله در مورد بیماری های قلبی و عروقی نیز مصداق دارد.

۱٫۸، ۲٫۸ و ۴٫۴ مرگ از هر هزار انسان در سال برای مشکلات قلبی است. با توجه به شاخص سلامت وزنی افراد و آیتم های دیگر همچون ورزش های سنگین و سبک، تحصیلات، سلامت عمومی، سیگاری بودن یا نبودن و بیماری های قلبی یا عروقی، باید بدانید مشاغل اداری که کارمند مجبور است ساعت های طولانی را پشت میز و بی تحرک باقی بماند، بسیار بیشتر از مشاغل دیگر که با حرکت و فعالیت فیزیکی همراه است باعث مرگ و میر افراد می شود.

بیشتر تهدیدات مرگی در نتیجه اضافه وزن هایی است که به نوع فعالیت و شغل فرد بستگی دارد. به طور مثال، فردی که شغل پرتحرکی دارد ۲۷ درصد کمتر از فردی که مدام روی صندلی نشسته است دچار خطر مرگ است. در این تحقیقات مشخص شد، خطرات قلبی-عروقی میان شرکت کننده هایی که اضافه وزن داشتند حدود یک‌سوم و میان افراد بسیار چاقی که زیاد راه می رفتند و از جای خود بلند می شدند حدود ۴۵ درصد کمتر بود.

نتیجه این تحقیقات این است که:

۱٫    کاهش میزان نشستن های طولانی پشت میز برای افراد چاق یا آنهایی که دچار بیماری چاقی مفرط هستند بسیار لازم است زیرا احتمال مرگ این افراد بیشتر از بقیه است.

۲٫    آنهایی که مشاغل ایستاده دارند بسیار کمتر از آنهایی که همیشه نشسته اند در خطر مرگ قرار دارند.

۳٫    اگر مجبور به نشستن های طولانی هستید، هر یک ساعت یک بار بلند شوید و دور اتاق یا تا حیاط قدم بزنید. بلند شدن و تحرک داشتن باعث می شو تا عضله های شما انرژی های خود را مصرف کنند.

با این حال پادزهر نشستن‌ در طول روز، ایستادن در تمام روز نیست. بدن ما بهترین واکنش را زمانی از خود نشان می‌دهد که از آن به‌شیوه‌های مختلف بهره ببریم، از جمله پیاده‌روی کردن، ایستادن، خم شدن و حتی اسکوات رفتن. جایگزین نمودن روش‌هایی برای تغییر موقعیتتان، فرهنگ صندلی محور را به چالش می‌کشد. چند روش خلاقانه برای کاهش زمان نشستن که همواره می‌توان امتحان نمود عبارتند از:

۱- یکی از وعده‌ها‌ی غذایی خود در روز را ایستاده‌ میل کنید. نشستن در حین غذا، موجب می‌شود تا زمان کلی نشستن شما افزایش یابد. حتی‌الامکان صبحانه را روی کانتر آشپزخانه بخورید، یا ناهار را در مکان‌هایی با میزهای بلند میل کنید. ایستادن در حین غذا خوردن ابدا بدان معنا نیست که مجبورید سریع‌تر غذا بخورید و یا غذاهای نامرغوب بخورید. کیفیت و نحوه‌ی غذا خوردن می‌تواند کاملا مشابه نشستن بر روی صندلی باشد.

۲- هر شب صندلی خود را به سمت میزتان هل دهید. صبح روز بعد، وضعیت غیر معمول صندلی یادآوری می‌کند تا کمی بیشتر روی پاهای خود بایستید. سعی کنید کاری ایستاده را برای صبح برنامه‌ریزی کرده یا پیاده‌روی نمائید. روز خود را ایستاده شروع نمائید، تا بدنتان بیدار شود و در تمام روز فعال بماند.

۳- ۱۵ دقیقه روی زمین بنشینید. در فرهنگ گره‌خورده‌ی ما با صندلی، بزرگسالان زمان زیادی برای نشستن روی زمین صرف نمی‌کنند. در نتیجه، بخشی از تحرک خود را از دست می‌دهند. با ۱۵ دقیقه نشستن روی زمین می‌توان آن تحرک را دوباره بدست آورد. چنانچه فرزند دارید، آن‌ها نیز عاشق پیوستن به شما بر روی زمین و خواندن یک داستان یا بازی کردن، خواهند شد. روی زمین بنشینید و بخش اول برنامه‌ی تلویزیونی موردعلاقه خود را تماشا کنید یا کتابی بخوانید.

۴- برخی از کارهایتان را ایستاده انجام دهید. به عنوان مثال صحبت کردن با تلفن، مرور مدارک یا چک کردن فیس‌بوک. کارتان هر آنچه که هست، به آن تنوع ببخشید. ایستادن در حین انجام کارها حصار نشستن‌های طولانی در طی روز را می‌شکند.

با همین توصیه‌های کوچک، در مسیر روزی با نشستن‌های کمتر و حرکت‌های متنوع‌تر گام بردارید. به صندلی‌های زندگی خود استراحتی دهید و ببنید در طول روز چقدر احساس بهتری خواهید داشت.

عوارض زیاد نشستن,راهکارهایی برای کمتر نشستن,زیاد نشستن,بیماری های نشستن طولانی,خطرات زیاد نشستن

منبع : http://www.wikijavan.com/

حقیقت هایی شگفت درمورد سرماخوردگی حقیقت سرماخوردگی

باور درست درمورد سرماخوردگی,سرماخوردگی,درمان درست سرماخوردگی,حقیقت سرماخوردگی,واکسن سرماخوردگی,فین کردن در سرماخوردگی

حقیقت هایی شگفت درمورد سرماخوردگی حقیقت سرماخوردگی

اطلاعات جامع درباره ی سرماخوردگی و آشنایی با باورهای درست و غلط درمورد این بیماری را در این بخش شرح داده ایم. توصیه میکنیم حتما این بخش بخوانید.

به گزارش ویکی جوان به نقل از خبرگزاری تسنیم: در مورد سرماخوردگی، علل ابتلا به آن و راه‌های مقابله با این بیماری باورهای گوناگونی رایج است که، برخی درست و برخی نادرست‌اند. بسیاری از ما از کودکی با این باورها بزرگ شده‌ایم.۱۱ باور را برایتان شرح داده ایم:

در صورتیکه حس می‌کنید ناحیه حلق و گلویتان خشک و گرفته است، نوشیدنی‌های داغ می‌توانند اثری تسکین‌ بخش داشته باشند. غرغره کردن با آب نمک و چای بابونه که دمای ولرم دارند، نیز بسیار مؤثر است.

رفتن مرتب به سونا و حمام بخار پیش از سرماخوردگی می‌تواند تأثیری پیشگیرانه داشته باشد و مقاومت بدن را افزایش دهد. در صورت مبتلا بودن به سرماخوردگی توصیه می‌شود که، از رفتن به سونا پرهیز شود. تصور اینکه از طریق عرق کردن بدن ویروس‌ها هم از بدن خارج می‌شوند، تصوری نادرست است.

در دوره سرماخوردگی بدن برای مقابله با ویروس‌ها به استراحت کامل نیاز دارد. از آنجا که ورزش و فعالیت‌های بدنی نیروی زیادی می‌برد و بر بدن فشار می‌آورد، روند درمان و بهبودی نیز به مراتب به کُندی پیش خواهد رفت.

اینکه مصرف زیاد ویتامین ث باعث پیشگیری از ابتلا به سرماخوردگی می‌شود، باوری رایج اما نادرست است. برخی تحقیقات تنها نشان می‌دهد که، مصرف ویتامین ث در مواردی می‌تواند طول دوره‌ سرماخوردگی را تا اندازه‌ی کاهش دهد و بدن را اندکی مقاوم‌تر سازد.

برخی بر این باورند که سرما باعث سرماخوردگی می‌شود. تأکید بر بیرون نرفتن با موی خیس یا ضرورت پوشیدن لباس ضخیم و گرم از جمله عبارتی است که، به گوش بسیاری آشناست. بیماری سرماخوردگی اما به تنهایی بر اثر سرما حاصل نمی‌شود. ابتلا به سرماخوردگی در واقع بر اثر انتقال ویروس سرماخوردگی به بدن بروز می‌کند. سرما اما می‌تواند در تضعیف دستگاه ایمنی بدن تأثیرگذار باشد و بدن آمادگی بیشتری در جذب ویروس داشته باشد.

وقتی فردی به‌طور پیگیر در معرض استرس قرار دارد، دستگاه ایمنی بدن او نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد و ضعیف می‌شود. استرس مداوم سبب می‌شود که در بدن در پاسخ به استرس، کورتیزول سنتز شود. یکی از پیامدهای این ترشح، تضعیف مقاومت و قدرت دفاعی بدن است؛ امری که در نهایت آمادگی بدن را در ابتلا به بیماری‌های ویروسی تشدید می‌کند.

داروهای آنتی‌بیوتیک فقط در مقابله با باکتری‌ها مؤثر هستند. از آنجایی که بیماری‌های سرماخوردگی در اغلب موارد بیماری‌های ویروسی هستند، مصرف آنتی‌بیوتیک تأثیری در درمان نخواهند داشت. در صورتیکه فرد در مراحلی از سرماخوردگی به عفونت‌های شدید باکتریایی مبتلا باشد، به‌کارگیری داروهای آنتی‌بیوتیک می‌تواند مؤثر واقع شود.

افرادی که به سرماخوردگی مبتلا هستند، بهتر است از روبوسی پرهیز کنند. ویروس‌های سرماخوردگی و آنفلوانزا از طریق قطرات مایع از فرد به فرد منتقل می‌شوند، به ویژه از طریق سرفه، عطسه و بوسه.

استفاده از واکسن سرماخوردگی بدن را تنها در برابر شماری از ویروس‌ها ایمن می‌سازد و به طور ۱۰۰ درصد مانع از ابتلا فرد به سرماخوردگی نمی‌شود. واکسن سرماخوردگی اثر محدود دارد و تزریق آن معمولاً باید هر سال در زمان معینی تجدید شود. باید توجه داشت که سرماخوردگی و آنفلوانزا د‌ه‌ها نوع دارد و واکسن‌های موجود فقط در برابر ویروس چند نوع سرماخوردگی مصونیت می‌دهند.

از آنجایی که بیشتر انواع ویروس‌های سرماخوردگی و آنفلوانزا از طریق تماس مستقیم پخش می‌شوند، عطسه کردن در دست‌ها و نشستن دست‌ها یکی از راه‌های خطرناک انتقال ویروس است. برای جلوگیری از این انتقال توصیه می‌شود که، دست‌ها را بطور مرتب شست یا از مواد ضدعفونی‌کننده استفاده کرد. از آن گذشته بهتر است که، در موارد عطسه و سرفه از دستمال استفاده شود و در صورت نبود آن، در آستین بازو خود عطسه یا سرفه کنید.

وقتی فرد بیمار با شدت زیاد فین می‌کند، در ناحیه حلق و بینی فشار زیادی به‌وجود می‌آید و گاه باعث می‌شود که، ویروس‌ها به حفره‌های اطراف بینی رخنه کنند و باعث تشدید عفونت سینوزیت‌ها شوند. بالا کشیدن آب بینی می‌تواند بهتر عمل کند.

باور درست درمورد سرماخوردگی,سرماخوردگی,درمان درست سرماخوردگی,حقیقت سرماخوردگی,واکسن سرماخوردگی,فین کردن در سرماخوردگی

منبع : http://www.wikijavan.com/

آنچه که درمورد راز آسپرین نمیدانید! آسپرین

آسپرین,قرص آسپرین,خطر احتمالی قرص آسپرین,قرص آسپرین مفید برای قلب

آنچه که درمورد راز آسپرین نمیدانید! آسپرین

در این بخش اطلاعات جامع و مفیدی را درمورد قرص آسپرین و راه مقابله آن با بیماری قلبی را برایتان شرح داده ایم. جهت دستیابی به این اطلاعات این بخش را بخوانید.

بارها در مورد این دارو گفته ایم و از تاثیرات مختلف آن و عوراض جانبی استفاده از آن نوشته ایم موارد مصرف آن بیشتر برای تسکین دادن دردهای مختلف در بدن است غافل از اینکه برای سلامت

قلب و عروق بهترین داروی موجود است!

اوایل ماه اکتبر، محققان انگلیسی در بیانیه‌ای رسمی اعلام کردند، بزرگترین کارآزمایی بالینی را در مورد آسپیرین که تا کنون انجام شده، آغاز خواهند کرد، یعنی فاز ۳ کارآزمایی Add-Aspirin، و

محققان به دنبال آن هستند که ببینند آیا داروی آسپیرین برای پیشگیری از عود سرطان موثر است یا خیر. در این مطالعه، نزدیک به ۱۱ هزار نفر وارد شده‌اند.

این اعلامیه، هیجان زیادی را در دنیای پزشکی برانگیخته است. بسیاری از متخصصان سلامت مدعی هستند که این کارآزمایی می‌تواند نوعی «تغییر بازی» باشد، اگر ثابت شود که دارو موثر

است و استراتژی ارزان‌قیمتی را برای ارتقای بقای بیماران مبتلا به سرطان پیشنهاد می‌کند.

سرطان، فقط یکی از بیماری‌هایی است که آسپیرین ممکن است با آن به مبارزه برخیزد. اما در میان مزایای بالقوه آن در ارتقای سلامت، خطراتی را هم پیش‌روی بیمار قرار می‌دهد، واقعیتی که

بعضی از متخصصان معتقدند اغلب نادیده گرفته می‌شود.

پروفسور پیتر ویسبرگ، از بنیاد قلب بریتانیا می‌گوید: «این نادیده گرفته شدن، شاید به این دلیل است که مدت زمان زیادی است افراد فکر می‌کنند آسپیرین باید ایمن باشد و خطری را متوجه

مصرف‌کنندگان نمی‌کند. افراد آسپیرین را فقط در موارد خاص مصرف می‌کنند، اما باید بدانند که آسپیرین خطرناک‌تر از بسیاری دیگر از داروها است که افراد در مورد آنها نگرانند، مانند استاتین‌ها.»

در این نوشتار، قصدمان برآن است تا نگاهی عمیق‌تر و نزدیک‌تر به مزایای بالقوه آسپیرین، همچنین خطرات مرتبط با آن بیندازیم.

آسپیرین، دارویی است که در سال ۱۸۹۷، بوسیله محقق آلمانی، فلیکس هوفمن Felix Hoffman، در کمپانی دارویی بایر، کشف شد. هافمن، آسپیرین را با ارتقای روند سنتز استیل

سالیسیلیک اسید (ASA)، ماده‌ای مشتق شده از یک ترکیب به نام سالیسین، به دست آورد که به‌طور طبیعی در گیاهانی مانند درخت بید وجود دارد.

در کارآزمایی‌های ابتدایی که روی آسپیرین انجام شد، محققان دریافتند که آسپیرین در درمان تب و التهاب موثر است. عقیده بر آن است که این دارو اثرات خود را با مهار تولید مواد شیمیایی تولید

کننده درد، به نام پروستاگلندین‌ها، اعمال می‌کند. به این ترتیب، آسپیرین اغلب برای تخفیف سردرد، دردهای عضلانی، درد دندان و سرماخوردگی، همچنین تورم موجود در آرتریت، تجویز و

استفاده می‌شود.

اخیرا، محققان دریافته‌اند که آسپیرین ممکن است با مهار سنتز و تولید یک پروستاگلندین، به نام ترومبوکسان که نقش کلیدی در لخته شدن خون دارد، در رقیق کردن خون و پیشگیری از تشکیل

لخته‌های خون در شریان‌ها هم موثر باشد. با این اوصاف، نتایج مطالعات متعددی حاکی از آن هستند که درمان روزانه با آسپیرین ممکن است خطر بروز حمله قلبی و سکته مغزی را کاهش دهد

و اغلب مصرف آن برای بزرگسالانی که در معرض خطر این شرایط قرار دارند، توصیه می‌شود.

همانند هر داروی دیگری، بروز خطر عوارض جانبی با مصرف منظم این دارو هم دور از انتظار نیست. یکی از جدی‌ترین و شدیدترین این عوارض، خونریزی از دستگاه گوارش است که در اثر بروز

زخم‌های معده رخ می‌دهند. اگر فردی مبتلا به زخم معده باشد، مصرف آسپیرین می‌تواند خطر خونریزی را بیشتر کرده و تهدیدکننده بالقوه حیات باشد. آسپیرین، همچنین، می‌تواند با دیگر داروها

هم تداخل داشته و خطر خونریزی داخلی را بیشتر کند، خصوصا داروهایی که خواص ضدانعقادی داشته باشند، مانند وارفارین، آپیکسابان apixaba- و دابیگاتران dabigatran. مصرف آسپیرین با

برخی از مکمل‌های غذایی، مانند روغن evening primrose و روغن ماهی، هم خطر خون‌ریزی داخلی را افزایش می‌دهد.

بعضی از افراد به آسپیرین آلرژی دارند، خصوصا بیماران مبتلا به آسم بیشتر در معرض خطر هستند. واکنش آلرژیک به دارو ممکن است باعث تورم لب‌ها، دهان یا گلو شود که بیمار را با مشکلات

تنفسی روبرو کرده و راش پوستی هم ایجاد می‌شود.

از دیگر عوارض جانبی آسپیرین می‌توان به سردرد، تهوع و استفراغ، وزوز گوش و کبودی پوست اشاره کرد.

بعضی مطالعات به ارتباط مصرف آسپیرین و افزایش خطر دیگر بیماری‌ها اشاره کرده‌اند. به‌طور مثال، در سال ۲۰۱۳، مطالعه‌ای که در JAMA Interna- Medicine منتشر شد، پیشنهاد کرد

استفاده طولانی‌مدت از آسپیرین ممکن است خطر دژنراسیون ماکولای مرتبط با سن را افزایش دهد. این وضعیت، علت اولیه کوری در میان بزرگسالان مسن است.

مطالعات قبلی هم ارتباط میان مصرف آسپیرین و خطر بیشتر ابتلا به سندرم ری Reye را نشان داده بودند (یک اختلال نادر که با تورم در مغز و کبد همراه است و اغلب در میان کودکان و نوجوانان

دیده می‌شود.) با وجود این خطرات بالقوه، آسپیرین یکی از پرمصرف‌ترین داروهایی است که نیاز به تجویز پزشک ندارد و در سراسر دنیا استفاده می‌شود.

سالانه، بیش از ۱۰۰ میلیون قرص آسپیرین استاندارد تولید می‌شود. اما بیماران، تنها افرادی نیستند که برای رهایی از سردردهای عجیب و غریب یا سرماخوردگی از این دارو استفاده می‌کنند.

به‌نظر می‌رسد آسپیرین یکی از داروهای محبوب است که افراد زیادی آن را روزانه و به‌طور منظم دریافت می‌کنند تا از بروز بیماری‌های زیادی پیشگیری کنند، واقعیتی که بسیاری از تحقیقات به آن

اشاره کرده و معتقدند آسپیرین در این زمینه داروی موثری است.

پیرو نظریه جدید موسسه ارتقاء سلامت و مراقبت بریتانیا، پزشکان برای یک بی‌نظمی (آریتمی) شایع ضربان قلب موسوم به فیبریلاسیون دهلیزی(AF)  نباید به آسپیرین اکتفا کنند زیرا داروهای

رقیق‌کننده خون همچون وارفارین در پیشگیری از سکته مغزی موثرتر هستند.

فیبریلاسیون دهلیزی (AF)، شایع‌ترین بی‌نظمی ضربان قلب است. در این حالت، براثر انقباض بسیار سریع عضلات دهلیزها، قلب نمی‌تواند کار خود را به خوبی انجام دهد و ممکن است لخته‌های

خون تشکیل شود که به‌نوبه خود خطر سکته مغزی را افزایش می‌دهد.

از سال‌ها پیش برای کمک به بیمارانی که مشکلات قلبی دارند از آسپیرین استفاده می‌شده است و اعتقاد بیشتر پزشکان این بود که مصرف این دارو می‌تواند احتمال سکته مغزی را کاهش

دهد. اما پژوهش‌های اخیر نشان داده است تاثیر آسپیرین در مقایسه با سایر داروها ناچیز است.

به گفته موسسه ارتقاء سلامت و مراقبت بریتانیا، جایگزین کردن آسپیرین با داروهای رقیق‌کننده خون نظیر وارفارین، می‌تواند از وقوع هزاران سکته مغزی پیشگیری کند. در ضمن، کارشناسان

تاکید دارند در صورت توقف مصرف آسپیرین، این کار باید تدریجی و حتما زیر نظر پزشک انجام شود.

البته این نتیجه به این مفهوم نیست که آسپیرین در پیشگیری از سکته مغزی و قلبی و بیماری‌های دیگر موثر نیست. همچنین، این را در نظر داشته باشید که قطع ناگهانی مصرف آسپیرین

می‌تواند خطرناک باشد.

از نشانه‌های انقباض عضلات دهلیز می‌توان به ضربان نامرتب نبض اشاره کرد که در این حالت ضربان نبض بسیار نامنظم خواهند بود و ممکن است شدت ضربان متغیر باشد. این بیماری معمولا در

افراد بالای سن ۵۵ سال بروز می‌کند. بد نیست بدانید، در بسیاری موارد، دلیل اصلی انقباض عضلات دهلیز را نمی‌توان تشخیص داد. اما این عارضه در میان افرادی که فشار خون بالا یا

بیماری‌های قلبی دارند، بیشتر بروز می‌کند.

آسپرین,قرص آسپرین,خطر احتمالی قرص آسپرین,قرص آسپرین مفید برای قلب

منبع : http://www.wikijavan.com/